Διά μέσου των αιώνων, ο Άνδρας έχει λάβει πολλούς χαρακτηρισμούς κι ανέλαβε πάντα πολλές ευθύνες. Να καλύψει τις ανάγκες του σπιτιού, να αμυνθεί εναντίων των εχθρών, να εδραιώσει την κυριαρχία του Ανθρώπου. Εφευρέτης, πολεμιστής, κουβαλητής. Όμως, ένα είναι εκείνο που πάντα έκανε και πάντα θα κάνει: Να μάχεται. Οι μάχες δεν είναι μόνον αυτές που εκτυλίσσονται στον πόλεμο. Είναι κυρίως, η μάχη για την κατάκτηση τόσο του ζην, όσο και του ευ ζην.

Μια μάχη συνεχής, στην οποία ο καθένας μας πότε χάνει και πότε κερδίζει. Ικανός για το χειρότερο αλλά και το καλύτερο, ο σύγχρονος άνδρας, κουβαλώντας την κληρονομιά αιώνων, προσπαθεί πάντα για την συνέχιση του είδους και την βελτίωση της ζωής. Σήμερα, που τα προβλήματα διογκώνονται σε όλους τους τομείς, ο Άνδρας καλείται να συντάξει και πάλι τις δυνάμεις του, να προσπαθήσει ακόμη περισσότερο και κυρίως, να παλέψει για αυτά που αγαπά και επιθυμεί να αποκτήσει και να διατηρήσει.

Στις 19 Νοέμβρη γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα του Άνδρα. Όμως ο πραγματικός άνδρας δεν χρειάζεται μέρες, ούτε γιορτές. Κάνει πάντα το καθήκον του χωρίς να περιμένει ανταπόδοση. Θυσιάζεται, αν χρειαστεί, χωρίς να το πει σε κανέναν. Κρατά μυστικό οτιδήποτε μπορεί να πληγώσει τους γύρω του και περιχαρακώνεται στον εαυτό του για να βρει τη δύναμη να συνεχίσει να μάχεται.

Με τα χρόνια, πολλά έχουν αλλάξει. Αρκετά πράγματα έγιναν ευκολότερα, καλύτερα, ο πολιτισμός μας έφερε πιο μπροστά. Η ζωή παραμένει μεν δύσκολη, όμως ο Άνδρας εξακολουθεί να «παλεύει». Ταυτόχρονα, αγαπά και αγαπιέται, φροντίζει και δέχεται φροντίδες, αντιλαμβάνεται πως δεν είναι μόνος. Βελτιώνει διαρκώς τον εαυτό του, μαθαίνει να τον περιποιείται και να τον αγαπά. Αγκαλιάζει την γνώση, μαθαίνει πάντα περισσότερα, καθώς γνωρίζει καλά πως οι μάχες είναι για να δίνονται.